خانه / تور لحظه آخری / تور سنگاپور / سفرنامه مالزی و سنگاپور قسمت اول – تور لحظه آخری

سفرنامه مالزی و سنگاپور قسمت اول – تور لحظه آخری

http://gashtnet.net/wp-content/uploads/2017/11/cDB2g5XUnQzFGp5gqdTIeBIZ9aIoRyXs9T88D8gR.jpeg

سفرنامه مالزی و سنگاپور قسمت اول

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی…


سفر یکی از لذتبخش ترین تفریحات برای انسانه، شاید به این دلیل بنیادی که انسان در این دنیا یه مسافره!
من هم از بچگی بسیار به سفر علاقمند بودم. علاقه به سیر و سیاحت در ذات کنجکاو انسانه که باعث میشه از یکنواختی و روزمرگی در بیاد و جهان به این بزرگی رو بتونه بهتر درک کنه.
سفر به هر شکلش می تونه زیبا و لذتبخش باشه  اعم از سفر تفریحی، کاری، تحقیقاتی و غیره .
از اونجا که آدم ها با هم متفاوتن، اینه که هر کس یه انتظاراتی از سفرش داره، ولی چیزی که من تا امروز به یقین بهش رسیدم، اینه که باید سفر رو راحت گرفت و تا حد ممکن همه اتفاقات خوب و بدش رو به فال نیک بگیریم چون سفر یه ویژگی خاصی که داره اینه که در عین لذتبخش بودن، گذرا بودنش به وضوح تمام حس میشه…
اما سفرهای خارجی و سفر به کشوری که تا حالا نرفتیم و در اونجا همه چیز با کشور خودمون فرق داره، جذابیت ها و تفاوت های خاص خودش رو داره و به همون اندازه، مشکلتر و گرونتر هم هست.


من که سفر به مالزی بَرام اولین تجربه در سفرهای خارجی بود، به نظرم خیلی ارزشمند بوده و حالا میخوام از طریق این فایل پی دی اف تجربیاتم رو به زبان خودمونی و گفتاری بنویسم تا هم یه خاطره نویسی باشه برای خودم و هم با دیگران به اشتراک بذارم. به امید اینکه برای همه ی عزیزان مفید باشه.هم چنین چون خودم زیاد از فایل های PDF استفاده می کنم )چون مقاله و کتاب الکترونیکی زیاد می خونم( و این فرمت تقریباً در تمام دستگاه های دیجیتال  کامپیوتر، موبایل و تبلت  به راحتی قابل اجراست، اینه که خاطراتم رو همراه با عکس ها در قالب یه کتابچه الکترونیکی نوشتم.


ضمناً از خدا که پنهان نیست از شما چه پنهان که در این سفر دوربین نداشتم چون متأسفانه یکی از وسائلی که اصلاً نداشتیم دوربین بود. اینجا در ایران می خواستم دوربین یکی از دوستانم رو قرض بگیرم و برم، که متأسفانه گمش کرده بود و هنوز هم دوربینش پیدا نشده در حالی که خودش داره آماده میشه واسه یه سفر به تایلند!
فامیلمون در مالزی هم یه دوربین حرفه ای داشت که اونم متأسفانه لنزش آسیب دیده بود! تو مالزی هم که قیمت دوربین گرونتر از ایران بود. این شد که تنها چیزی که برام باقی موند، این بود که دوستان خارجی عکس می گرفتن و با من به اشتراک می ذاشتن که کیفیت عکس ها هم خیلی خوب بود چون دوربین های حرفه ای داشتن. البته دوربین دو مگا پیکسلی موبایل خودم هم بود  یه گوشی سونی اریکسون P990! با 8 سال قدمت!   که با اون هم عکس می گرفتم و بعضی عکس ها خیلی خوب در اومد. اگرچه در اولین فرصت که پول بیاد دستم باید یه دوربین تهیه کنم! ولی به هر حال کمبود امکانات هم نتونست ما رو از هدفمون باز داره!


منم به خودم گفتم حالا که این همه خوش گذشت و خاطرات مختلف داشتم، به هر حال ارزش داره همینایی هم که داریم به اشتراک بذاریم که دوستان عزیز هم استفاده کنن. خاطرات و عکس های مکان های مختلف رو به همون ترتیب تاریخی که دیدمشون، مرتب کردم. یعنی اولین خاطره مربوط میشه به اولین جایی که دیدم و آخرین خاطره مربوط میشه به آخرین جایی که دیدم. یک نکته ی بدیهی اینکه در مورد تمام مکان هایی که من در خاطراتم نوشتم می تونید با یک جستجوی ساده در گوگل، کلی عکس اطلاعات کامل رو به دست بیارید. زنده باد تکنولوژی کاربردی!

 

شاید براتون جالب باشه که نویسنده این سفرنامه کیه. من معین قهرمانی نژاد، در حال حاضر 20 ساله هستم. مهم ترین چیزی که درباره خودم می تونم بگم اینه که همیشه یه آدم خیلی کنجکاو بودم در مورد همه چیز که در کل این ویژگی خیلی به من کمک کرده و خیلی خوشحالم از این بابت. البته کنجکاوی بعضی وقت ها ممکنه باعث ایجاد دردسر هم بشه اما بدون کنجکاوی هم آدم تبدیل میشه به یه ربات، به یه مرده متحرک!
از سال 1385 وبلاگنویسی رو به صورت غیر حرفه ای شروع کردم و در سالهای بعدی سعی کردم بیشتر از افکار و تحلیل های خودم بنویسم. هنوز هم معتقدم که حرفه ای نیستم ولی در کل این نوشتن ها و گفتگوی وبلاگی با دیگران خیلی برام مفید بود، چون من خیلی بیشتر از اونکه بنویسیم، وبلاگ ها و نوشته های دیگران رو مطالعه می کردم .

از مهرماه سال 1390 گیاهخوار شدم و کم کم غذاهای پخته رو از زندگیم حذف کردم. در رابطه با تغذیه و سلامتی دو ساله که به طور مستمر در حال تحقیق هستم و هنوز ادامه داره. حاصل این تحقیقات شد یه وب سایت فارسی، یه وب سایت انگلیسی و یه کتاب نسبتاً طولانی در رابطه با خام گیاهخواری که نسخه ی فارسی این کتاب رو می تونید به طور رایگان از وب سایت فارسی من دانلود کنید و امیدوارم براتون مفید باشه:
www.VeganDownload.com
این هم آدرس وب سایت انگلیسی من در رابطه با گیاهخواری:
www.VeganIdealWorld.com
البته اینکه خودم رو گیاهخوار می دونم نه اینکه صرفاً یه دسته بندی باشه، بلکه این سبک زندگی رو می پسندم و تعصبی هم روش ندارم. البته بیشتر از اینکه من خودم رو گیاهخوار بدونم، این ویژگی از دید دیگران پر رنگ تره! چون من به این نتیجه رسیدم که این رژیم غذایی طبیعی انسانه و چیز عجیب غریبی نیست ولی اونهایی که هنوز به این نتیجه نرسیدن، خب براشون غیرعادی به نظر میاد. به هر حال واضحه که طبیعتاً هیچ دو نفری مثل هم فکر نمی کنن اما تمام دسته بندی هایی که برای انسان ها قائل میشیم، فقط در ذهن خودمون هست و با پدیده ی جهانی شدن، خوشبختانه این مرزبندی ها در حال کمرنگ شدنه. کلاً از پسوند " ism " که به معنای پیروی از طرز تفکر یا گروهی خاص باشه خوشم نمیاد چون اینها همه قراردادهای ذهنی خودمون هستن و در کل تقلید چیز مفیدی نیست. هر چند قرار نیست ما خودمون همه چیز رو از اول کشف کنیم و چرخ رو دوباره اختراع کنیم، اما رسیدن به بینش درونی چیزیه که به صورت منفرد و با تجربه ی شخصی خودمون بهش می رسیم، همونطور که هرچقدر برامون تعریف کنن که یه غذا چقدر خوشمزه هست، تا
خودمون نخوریم نمی تونیم اون مزه رو درک کنیم.
خوشختانه فعالیت هام تا حالا برای عده ای از انسانها مفید بوده که این برای من بسیار ارزشمنده و امیدوارم این فعالیت ها بتونه برای بقیه هم مفید باشه و در آینده بتونم کارهای بیشتری انجام بدم. به هر حال از اونجا که "خلایق 5 همه عضو یک پیکرند" عاقلانه ترین گزینه اینه که به همدیگه کمک کنیم و با صلح در کنار هم زندگی کنیم نه اینکه با حسادت و ستیزه، زندگی رو بر خودمون حروم کنیم.

درباره ی admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *