جزیره هرمز همراه با عکس

. جزیره هرمز همراه با عکس . جزیره هرمز همراه با عکس   جزیره هرمز در موقعیت جغرافیایی N270351 E562720 در استان هرمزگان و در دهانه تنگه هرمز واقع است. جزيره هرمز اصولاً يک گنبد نمکي است که درآن سازندهاي آذرين و غالبا آتشفشاني تيپ غالب سنگ شناسي را تشکيل مي دهد و مکان مشخص سازند معيني به نام سري هرمز است. سري مزبور شامل سنگ نمک و گچ همراه توده ها و قطعات سنگ هاي رسوبي و آذرين است و مجموعه اي از سنگ ها را تشکيل مي دهد که شباهتي با هيچ يک از رديف هاي سازند دوران دوم و سوم که اطراف گنبدهاي نمکي را فرا گرفته است ندارند. هرمز به مساحت 42 کيلومتر ودر 8 کيلومتري بندرعباس قرار دارد. وجود کاني ها و سنگهاي زيبا، لقب موزه زمين شناسي و بهشت زمين شناسان را براي اين جزيره به ارمغان آورده است.وجود آبسنگ هاي مرجاني، سواحل صخره اي ، غارهاي دريايي درکنار پوشش گياهي بومي وحياط وحش ساکن دراين جزيره و برخي يادمانهاي تاريخي و فرهنگي پيوند خورده با زندگي بومي از ويژگيهاي اين جزيره است. املای صحیح آن هرموز یا هرمزد برگرفته از کلمات خورموز یا خورموغ به معنی لنگرگاه و بندر ایالت موغستان (میناب) بوده است که به واسطه کثرت استفاده از غلط مشهور امروزه هرمز خوانده می‌شود. تاریخچه هرموز اصلاً نام بندری معتبر در مصب رود میناب با خلیج فارس بوده است. شهر میناب کنونی برروی خرابه‌های این بندر ساخته شده است. هرموز قدیم در اوایل عهد مغول تجارت پر رونقی داشته است. با هجوم مغولان در حدود سال ۷۰۰ هجری، مردم شهر هرموز ابتدا به جزیره قشم و سپس به جزیره هرموز که در آن زمان زرون (معرب آن جرون که بعدها نام بندری در محل بندر عباس کنونی شد و به تلفظ پرتغالی بندر گمبرون خوانده شد) نام داشت کوچ نمودند و شهری در آن بنا کردند و نام آنرا به یاد شهر قدیم خود هرموز گزاردند. به تدریج و طی قرون بعد این شهر نام خود را به همه جزیره داد و بندر جرون (گمبرون بعدی) نام خود را از آن وام گرفت. عظمت شهر و جزیره هرموز به قدری شد که دو قرن بعد و تا زمانی که توسط پرتغالی‌ها اشغال شد مرکز ولایات خلیج فارس از جمله بحرین بوده است. شاه عباس در سال ۱۶۲۲ میلادی جزیره هرموز و سواحل جنوبی ایران در خلیج فارس را از اشغال پرتغالی‌ها خارج ساخت و شهرهای هرموز و گمبرون را تخریب نمود و بندر عباس فعلی را بر خرابه‌های گمبرون استوار کرد. هرمز امروز به هیچ عنوان رونق گذشته را ندارد. 21 آوریل سال ۱۶۲۲ سپاه ایران جزیره هرمز را از بزرگترین امپراتور قرن باز پس گرفت و جایگاه خود را در جهان در فهرست ابرقدرتهای قرن شانزدهم ثبت کرد. انگلیسی‌ها نیز ۴ کشتی خود را با خدمه فنی در اختیار ارتش امام قلی خان گذاشتند.آلبوکرک(پرتغالی) اعتقاد داشت هرکشوری که سه نقطه مالاگا- عدن و هرمز را در اختیار داشته باشد بر تجارت دنیا حاکم خواهد بود. اهمیت هرمز آنقدر بود که استعمارگران انگلیسی را نیز به طمع انداخته بود. سپاه ایران بدلیل شکایت‌های ایرانیان گمرون قصد تنبیه پرتغالی‌ها در خلیج فارس کرد و نه تنها جزیره هرمز را آزاد ساخت بلکه پرتغالی‌ها را تا مومباسا درکنیا مجبور به عقب نشینی کرد. و این مقدمه‌ای برای شکست‌های پی در پی پرتغال در شرق آفریقا. شد و با حمایت شاه ایران، امام مسقط موفق شد قلعه عظیم ممباسا را در جنگ خونینی که به جنگ صلیبی ممباسا معروف است را تصرف کند. ایران تا سال ۱۸۲۰ پرچمدار تمام خلیج فارس و دریای عمان و بحر فارس شد. انگلیس که از شکست پرتغال خرسند بودندو به قدرت ایران اعتراف داشتندوایران را تنها رقیب قدرتمند عثمانی ها می دانستند.حتی درعهدنامه مجمل 1809 و عهدنامه مفصل 1812 مجمل و مفصل زمانی که انگلیس به عنوان ابرقدرت جهان ظهور می کرد حاکمیت ایران را بر کل خلیج فارس برسمیت شناخت. جاذبه های اکوتوریستی آبسنگهاي مرجاني آبسنگهاي مرجاني از زير سيستم هاي دريايي هستند که در آبهاي کم عمق گرمسيري و نيمه گرمسيري يافت مي شوند اين اکوسيستم ها به طور عمده شامل بستر سخت و مشخصاٌ با صخره هاي آهکي مي باشند که در آنها مرجانها به همراه خرده سنگها و ماسه هاي پراکنده غالب هستند. آبسنگهاي مرجاني پس از جنگلهاي گرمسيري دومين بيوم غني دنيا را تشکيل مي دهند. آبسنگ هاي مرجاني هرمز با 125 هکتار در جنوب شرقي جزيره در موقعيت جغرافيايي 17 03 27 عرض شمالي و 03 30 56 طول شرقي قرار دارند اين زيستگاه، مکان مناسبي براي تغذيه و فعاليت لاک پشتان دريايي است و تنوع آبزيان در آن بالاست. اين مرجانها در زمان جزر از آب خارج مي شوند و يکي از جاذبه هاي جزيره هرمز براي طبيعت گردان محسوب مي شوند. جنگلهاي مانگرو اجتماعات حراي جزيره هرمز، اجتماعي دست کاشت است که با وسعت 16هکتار در موقعيت 22 05 27 عرض شمالي و 48 28 56 طول شرقي بر يك پهنه گلي قرار دارد و اين محدوده زيستگاه حدود 1000 قطعه از 20 گونه پرنده آبزي و کنارآبزي از قبيل اگرت ها، پرستوهاي دريايي و کاکايي ها مي باشد. اين اجتماعات گياهي تنها رويش هاي چوبي ناحيه جزر و مدي سواحل گرمسيري ونيمه گرمسيري مي باشند که توانايي مقابله با شوري آبهاي دريايي به واسطه مکانيزم هاي مختلف از ويژگيهاي انحصاري اين گياهان به شمار مي رود. اين مانگرو ها از شرايط زيستگاهي مطلوب براي شمار بسياري از آبزيان دريايي و پرندگان آبزي بر خوردار مي باشد. آبراهه هاي اجتماعات مانگرو به واسطه غني بودن از پوده هاي گياهي آلي و دريافت مواد مغذي، ارزش پرورشگاهي بالايي براي گونه هاي آبزي دارا مي باشند و از اين جهت نقش غير قابل جانشيني در زنجيره غذايي دريا عهده دار هستند. لاک پشتان دريايي لاک پشتان دريايي را ميتوان از مظلوم ترين آبزيان دريايي قلمداد نمود که به سبب بي مهري انسان تنوع و جمعيت گونه و زيستگاه هاي بسيار محدودي يافته اند. از ميان 5 گونه لاک پشت دريايي شناسايي شده در آبهاي خليج فارس، دو گونه شامل لاک پشت دريايي سبز(mydas chlonia) و لاک پشت منقار عقابي(Eretmuchelys imdricata) بر روي سواحل شني و ماسه هاي نرم با شيب ملايم در جزيره هرمز تخم گذاري نموده و درمناطق مرجاني و مناطق واجد علفهاي دريايي و جنگلهاي مانگرو به تغذيه مي پردازند(دانه كار ،1377). زيستگاه هاي شني مکان مناسبي براي تخم گذاري لاک پشتان دريايي محسوب مي شوند که در كرانه ساحلي شرق هرمز با طول 2500 متر قرار دارد و بررسي هاي اخير تراكم آنها را در اين محدوده 60 قطعه لاک پشت (لقماني،1385) نشان داده است. اين لاک پشتان از اواخر زمستان تا اوايل بهار هر سال به اين سواحل براي تخمگذاري مي آيند و حدود 50 روز بعد بيرون آمدن بچه لاک پشت ها از تخم و حرکت آنها به سمت دريا از جمله جاذبه هاي است که بسيار از گردشگران علاقه مند به مشاهده آن هستند. پرندگان آبزي مناسب ترين مکان هاي زيستي پرندگان آبزي و کنار آبزي در جزيره هرمز، جنگلهاي مانگرو و پهنه هاي گلي شمال شرق جزيره، زيستگاه جلبک هاي دريايي درسمت شرق و جنوب شرق جزيره و همچنين بسترهاي صخره اي بيرون زده از آب و سواحل صخره اي غرب و شمال غرب جزيره مي باشد که به علت وفور مواد غذايي، امنيت و آرامش پناهگاه مورد توجه قرار مي گيرد. جوامع جلبكي زيستگاه اصلي جلبكهاي دريايي نواحي صخره اي و سنگي است كه دليل آن لزوم وجود تكيه گاه ثابت براي رشد است. عمده ترين زيستگاه هاي جلبكها در محدوده بين جزر و مدي قرار دارد. بسياري از موجودات دريايي و آبزيان نظير نرمتنان، سخت پوستان، ماهيها، لاك پشت هاي دريايي و پستانداران دريايي از جلبكها به طور مستقيم تغذيه مي كنند. فرش هاي جلبکي در کرانه هاي سنگي بويژه در هنگام جزر يکي از چشم اندازهاي طبيعي و جاذب در جزيره هرمز محسوب مي شوند که مي توان اين جلوه هاي طبيعي را در جنوب جزيره مشاهده نمود. جاذبه هاي زمين شناسي جزيره هرمز به عنوان نگين زمين شناسي خليج فارس به دليل تنوع بالاي سنگ و کاني در آن معرفي شده است که يکي ديگر از جاذبه هاي اين جزيره به خصوص براي علاقمندان به علوم ژئومورفولوژي مي باشد. قسمت اعظم جزيره گنبد نمکي بوده و واحد فوق حدود 69 درصد از مساحت کل جزيره را شامل شده و بخشهاي جنوبي (نيمه جنوبي) جزيره را در برمي گيرد. سنگ نمک به همراه سنگ هاي ديگر به شدت متبلور و همچنين متحمل دگرگوني نيز شده است به طوريکه در بخش هاي جنوبي جزيره شبکه بلورهاي عظيم نمک قابل رويت است. حلاليت و فرسايش پذيري شديد سنگ نمک و بر عکس مقاومت بلوک هاي سنگي همراه آن مثل ريوليتها، تراکيتها و بازالتها باعث ايجاد پستي و بلندي فراوان و فرسايش خشن سطحي در گنبد نمکي هرمز شده و يک توپوگرافي با بريدگيهاي زياد و يالهاي تيز و غارهاي نمکي به خصوص در بخش مرکزي و غرب را به وجود آورده است. پهنه هاي گلي جزر و مدي بخش هاي کم شيب سواحل جنوبي که در طول شبانه روز تحت تاثير نظام هيدرولوژيک جزر و مد آب که حداکثر آن به بيش از 4 متري نيز بالغ مي گردد، واقع مي شوند، در صورتي که از عناصر ريزدانه تشکيل يافته باشند با رخنمودن اراضي گلي ديده مي شوند، اين گستره ها به واسطه شيب کم ساحل و مصون ماندن از تلاطم دريا و امواج اغلب نواحي رسوبي غني از موادآلي محسوب مي شوند. لذا معمولا از پوشش گياهي مطلوب و جمعيت بالاي کف زيان برخوردارند که نه تنها حمايت کننده زنجيره غذايي دريا مي باشند بلکه شرايط مطلوب زيستگاهي براي جلب پرندگان آبزي را فراهم مي آورند پهنه هاي گلي جزيره هرمز به وسعت 200 هکتار درشرق و شمال شرق جزيره قرار دارند. سواحل شنی وماسه ای اين دسته از سواحل اغلب به صورت باريکه هايي با عرض حدود 20 تا 30 متر در سمت شرق جزيره تا جنوب ديده مي شوند. که مورد توجه لاک پشتهاي دريايي براي تخمگذاري مي باشد لذا در رديف مناطق حساس ساحلي جزيره قرار دارد. در سواحل شني و ماسه اي معمولا در تمام فصول سال مي توان حضور انواع پرندگان دريايي را مشاهده نمود. چنين سواحلي ازقابليت تفريحي بالا برخوردارند. مناسب ترين دريا کنار براي شنا و تفريحات آبي محسوب شده و از اين نظر قابل برنامه ريزي هستند. کرانه هاي سنگي اين دسته از سواحل در مناطقي ديده مي شوند که کوه و ارتفاعات سنگي در کناره ساحل وجود دارد و در سواحل جنوبي تا غرب جزيره مشاهده مي گردند. اين کرانه ها به صورت پرتگاه هايي با يا بدون باريکه هاي ماسه اي که هنگام جزر از آب خارج مي گردد و يا به صورت مناطق سنگي و صخره اي کم ارتفاع و آب گرفته ديده مي شوند. معمولا در کرانه هاي سنگي سمت جنوب غربي که به واسطه نزديکي ارتفاعات به دريا ايجاد گرديده آبهاي نزديک کرانه عميق بوده و در اين مناطق مي توان در اوقاتي از سال فعاليت پستانداران دريايي بزرگ را مشاهده نمود. کرانه هاي سنگي از تنوع بالاي کف زيان ساحلي بويژه دو کفه اي ها و خرچنگ ها برخوردارند، همچنين بيشترين پهنه هاي جلبک جزيره نيز در اين مناطق ديده ميشود .يکي از جذابيت هاي اين سواحل وجود غارهاي دريايي است که در جنوب و جنوب غرب جزيره قابل مشاهده مي باشد. زيستگاه هاي خشکي زيستگاه هاي حساس شامل شمال شرقي، جنوب و جنوب غربي جزيره به دليل حضور پرندگان به خصوص در مناطق صخره اي به دليل ارزش زيستگاه عقاب ماهيگير مي باشد. زيستگاه جبير، خرگوش و جيرفتي بيشتر بخش مرکز جزيره به سمت جنوب را شامل مي شود كه گاه تا نزديک منطقه شهري نيز ديده مي شوند. زيستگاه لاك پشتان دريايي و محل تخم گذاري آنها در جنوب و جنوب شرقي جزيره به دليل قرار گرفتن آنها در ليست گونه هاي در معرض خطر انقراض و فهرست سرخ IUCN مي باشد. يكي ديگر از زيستگاه هاي حساس جزيره گستره آبسنگ هاي مرجاني در محدوده جنوب شرقي جزيره مي باشد كه در محدوده جزر و مدي ديده مي شوند. زيستگاه کفزيان منطقه به دليل اهميت آنها در زنجيره غذايي نيز از زيستگاه هاي حساس منطقه مي باشد. همچنين رويشگاه کهور ايراني در جنوب و جنوب شرق از نواحي حساس پيكره خشكي جزيره مي باشد. قلعه پرتغالی‌ها در سال ۹۰۹ دریانورد پرتغالی آلفونسو د آلبوکرک که به مستعمرات پرتغال در آسیا سفر کرده بود بر حسب اتفاق گذرش به خلیج فارس افتاد و با آن نواحی آشنایی پیدا نمود و بلافاصله با حضور در دربار مانوئل پادشاه پرتغال طرح خود برای اشغال جزایر خلیج فارس را ارائه نمود و به تصویب رساند. او در سال ۹۱۲ به خلیج فارس بازگشت و پس از کشتار و وحشیگری فراوان موفق به فتح هرموز در سال ۹۱۳ گردید و قلعه‌ای در جزیره هرمز ساخت. مردم هرمز در طول سالهای اشغال مکررا سر به شورش برداشتند که مهم‌ترین این شورشها مربوط به سالهای ۹۱۹ شمسی، ۹۲۵ شمسی، ۹۲۸ شمسی و ۹۵۷ شمسی بوده اند. جزیره در سال ۱۰۳۱ توسط یکی از امرای شاه عباس به نام امام قلی خان از اشغال خارج و آزاد گردید . هم اکنون آثار و خرابه‌های ابنیه و قلعه پرتغالی‌ها و توپهای آن در شمال جزیره در نزدیکی آبادی‌های فعلی دیده می‌شود. فعاليتهاي تفرجي با توجه به منابع تفرجي طبيعي جزيره هرمز فعاليت هاي تفرجي مختلفي در حوزه گردشگري متکي به طبيعت مي توان در اين جزيره تدارک ديد. همچنين در کنار ظرفيت هاي بالقوه طبيعي جزيره هرمز ويژگي هاي تاريخي و فرهنگي متنوعي بر غناي فعاليت گردشگري در اين جزيره تاثير گذار است و مي تواند تکميل کننده طبيعت گردي محسوب شود. از منابع گردشگري تاريخي و فرهنگي جزيره هرمز مي توان به قلعه پرتغالي ها، برج ناقوس، قصر صورت، قصر بي بي گل، ويرانه هاي دارالعلم قديم، خانه زعفراني، برج تير انداز، خرابه هاي شهر قديم هرمز و زيارتخانه حضرت خضر اشاره کرد. همچنين ديدار از معدن خاک سرخ اين جزيره را نيز مي توان تجربه اي به ياد ماندني توصيف کرد. جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز جزیره هرمز