منطقه حفاظت شده خارتوران سمنان همراه با عکس

. منطقه حفاظت شده خارتوران سمنان همراه با عکس . منطقه حفاظت شده خارتوران سمنان همراه با عکس   منطقه حفاظت شده خارتوران یا توران در منتهی‌الیه شرق استان سمنان در 140 کیلومتری جنوب شرقی شهر شاهرود و 28 کیلومتری جنوب شرقی مرکز بخش بیارجمند و در شمال کویر مرکزی ایران واقع شده است. طبیعت بکر و مناظر زیبای این منطقه به گونه‌ای است که به «آفریقای ایران» معروف شده است. منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران این منطقه با یک میلیون و هزار هکتار مساحت، شامل سه محدوده پارک ملی (8 درصد)، پناهگاه حیات وحش (17 درصد) و منطقه حفاظت شده (75 درصد) می‌باشد. منطقه خارتوران پس از پناهگاه حیات وحش نایبندان در طبس، دومین مجموعه حفاظت شده وسیع در ایران می‌باشد که علاوه بر این بزرگ‌ترین ذخیره‌گاه زیست‌کره کشور بوده و بعد از سرنگتی آفریقا واقع در کشور تانزانیا، دومین منطقه زیست‌کره در جهان به شمار می‌آید و گونه‌های نادر جانوری و گیاهی را در خود جای داده است. در این منطقه 41 گونه پستاندار، 167 گونه پرنده، 42 گونه خزنده و 2 گونه دوزیست شناسایی شده‌اند که شاخص‌ترین آن‌ها یوزپلنگ آسیایی و گورخر ایرانی می‌باشند. سایر جانوران این ذخیره‌گاه عبارتند از گرگ، شغال، روباه قرمز، کفتار راه راه، پلنگ ایرانی، کاراکال، گربه وحشی یا دشتی، گربه شنی، گربه پالاس که از انواع بسیار نادر گربه‌سانان می‌باشد، جبیر، آهو، پازن، قوچ، هوبره، زاغ بور، بحری، دليجه، كبک، تيهو، بلدرچين، عقاب دشتی، چاخ لق، كبوتر چاهی، ياكريم، شاه بوف، سبزه قبای هندی، دم جنبانک ابلق، سنگ چشم دم سرخ، اردک بلوطی، حواصیل، کرکس مصری، سارگپه و انواع گنجشک می‌باشند. انواع گوناگونی از رده خزندگان در این منطقه به چشم می‌خورد که شامل راسته لاک‌پشت‌ها، خانواده آگاماها، سمندرها، اسکینک‌ها و بزمجه‌ها می‌شود. منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران منطقه حفاظت شده خارتوران این منطقه در سال 1351 خورشیدی به عنوان منطقه حفاظت شده تحت مدیریت سازمان محیط زیست درآمد و در سال 1355 قسمتی از آن به عنوان پناهگاه حیات وحش انتخاب گردید. در سال 1381 خورشیدی نیز قسمت‌های مرکزی این مجموعه به پارک ملی ارتقا یافت. متأسفانه در حال حاضر با وجود تمام اهمیتی که این منطقه نه تنها در ایران که در سطح جهانی دارد، آن گونه که شایسته است به این منطقه توجه نمی‌شود.