خانه / تور لحظه آخری / تور ترکیه / سفرنامه یک آمریکایی به ترکیه قسمت دوم – آسیای صغیر یا آناطولی – تور لحظه آخری

سفرنامه یک آمریکایی به ترکیه قسمت دوم – آسیای صغیر یا آناطولی – تور لحظه آخری

http://gashtnet.net/wp-content/uploads/2017/11/499px-ناحیه‌های_ترکیه.png

سفرنامه یک آمریکایی به ترکیه قسمت دوم – آسیای صغیر یا آناطولی – تور لحظه آخری

آسیای صغیر یا آناطولی

سرزمین جمهوری ترکیه شبه جزیره‌ای دراز و تقریباً به شکل مستطیل است که روی نقشه به صورت پیشرفتگی جانب غربی قاره‌ی آسیا به طرف اروپا دیده می‌شود. ترکیه از سه جانب با سه دریای محصور در خشکی هم مرز است: از جانب شمال با دریای سیاه، از سوی مغرب با دریای اژه و از طرف جنوب با دریای مدیترانه. در مشرق، مرزهای ترکیه با مرزهای روسیه‌ی شوروی و ایران با انبوهی عظیم از کوهستان‌های در هم آمیخته اشتراک پیدا می‌کند. رشته کوه‌های قفقاز و زاگرس با کوه‌های «آنتی توروس»[1] که گویی برای حفظ تعادل در میان آنها پدیدار شده سراسر مرزهای شرق ترکیه را پوشانده است.

 

دنباله‌ی کوه‌های توروس به تدریج باریک‌تر می‌شود و به جنوب می‌گراید و سرانجام به دشت مسطح بدون درختی در شمال عراق می‌پیوندد. دو شط باستانی خاور نزدیک یعنی دجله و فرات از ترکیه سرچشمه می‌گیرند و به سوی جنوب سراریز شده پس از گذشتن از سوریه سرزمین عراق یا بین النهرین را آبیاری می‌کنند و سرانجام به همدیگر پیوسته شط العرب را می‌سازند که به خلیج فارس می‌ریزد. مرز ترکیه و سوریه هموار و غیر‌مشخص است و سراسر از میان کشتزارها می‌گذرد. به نظر می‌رسد که هر گونه جنگی به خاطر در دست داشتن چنین گوشه‌ای از این سرزمین بی‌ارزش است. در مورد بیشتر گوشه‌های این شبه جزیره نیز همین را می‌توان گفت ولی از

 

هزاران سال پیش بر سر تصرف و یا نگه‌داشتن این شبه جزیره جنگ‌های فراوان در آن در‌گرفته است. گوشه‌ی شمال غربی بین دو دریای سیاه و اژه، شبه جزیره با دو تنگه‌ی باریک و دریای مرمره که در میان آن دو واقع است از قاره‌ی اروپا جدا می‌شود. قسمت بزرگتر استانبول بزرگترین شهر ترکیه می‌باشد و در گذشته پایتخت آن بوده در قسمت اروپا یعنی آن سوی تنگه بسفر واقع شده است. از این نقطه سرزمین ترکیه تا 280 کیلومتر به جانب غرب در خاک اروپا در دشت «تراس»[2] شرقی گسترش می‌یابد و به شهر «ادرنه»[3] و مرزهای یونان و بلغارستان می‌پیوندد. به غیر از این قسمت از ترکیه که در قاره‌ی اروپا واقع است سراسر خاک ترکیه جزو آسیاست با وجود این ترک ها خودشان را اروپایی می‌دانند و نه به شرق به غرب رو می‌آورند.

این شبه جزیره که شبیه گاومیشی با سر آویخته است (در روی نقشه به دریای مرمره توجه کنید که چگونه همچون چشم این گاومیش به سوی یونان نظاره می‌کند) در زمان‌های گذشته آسیای صغیر خوانده می‌شد. نویسندگان و مورخان یونان و رم نظیر هرودت و توسیدید به آن سبب چنین نامی بر این شبه جزیره گذاردند که این سرزمین را چون قاره‌ی آسیای کوچکی می‌پنداشتند. آسیای صغیر نیز مانند قاره‌ی آسیا سرزمین بسیار مرتفعی است که گرداگرد آن را کوه ها پوشانده‌اند و این کوه ها اندک‌اندک به صورت سرزمین‌های هموار در می‌آیند و به دریا می‌رسند. در این پندار واقعیتی است.

 

کوه های ترکیه کما بیش به موازات هم به سوی دریا می‌روند و در فاصله‌ای به دریا مانده هموار می‌شوند. البته گاه به گاه این وضع تغییر می‌کند مثلاً کوه«سلیما»[4] در جنوب منطقه‌ی آنتالیا که در چند صد متری دریا ناگهان شیب پیدا می‌کند و پست می‌شود. کوه های ترکیه چون سپری فلات داخل سرزمین را حراست می‌کنند. و در نتیجه فلات داخلی بر خلاف آب و هوای نواحی ساحلی که مدیترانه‌ای و معتدل است آب و هوایی خشک دارد، در زمستان بسیار سرد و در تابستان بسیار گرم می‌شود. فلات داخلی از غرب به شرق به تدریج مرتفع می‌شود تا جائی که به بلندترین قله‌ی ترکیه یعنی قله‌ی آرارات به ارتفاع 5600 متر می‌رسد. این قله نقطه‌ی تلاقی مرزهای سه کشور ایران و ترکیه و روسیه‌ی شوروی است و بر فراز همین قله است که تصور می‌کنند کشتی نوح به خاک نشسته است و البته نمی‌توان انتظار داشت از یک کشتی چوبی که هزاران سال در معرض زمستان های سرزمین قفقاز بوده است امروزه چیزی به جای مانده باشد.

شهرهای مشرق ترکیه نظیر «قارص»[5] و «ارض روم»[6] که از قرن‌ها پیش دروازه‌ی حملات اقوام خارجی به آسیای صغیر بوده است در نیمی از سال در زیر انبوه برف پوشیده می‌ماند.

 

[1] -Anti – Taurus

[2] -Thrace

[3] – Edrine

[4] – Solyma

[5] –  Kars

[6] – Erzurum

درباره ی admin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *